تصاویر/ «ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

تصاویر/ «ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

«یک نفر که در نزدیکی پلیس ماسک می‌فروشد، اما مردم قبل از خرید چند ماسک را امتحان می‌کنند و بعد می‌خرند.» در میانِ پلاستیک‌های لگد‌مال شده‌ای که در زاغه‌نشینِ او پراکنده‌اند، ساشه‌های تمیزِ آبِ آشامیدنی که به آن «آب پاک» می‌گویند، به چشم می‌خورد. او این ساشه‌ها را با بندِ کفش به‌هم وصل کرده و از آن‌ها ماسک درست کرده است.
کد خبر: ۸۰۴۲۲
بازدید : ۱۲۹۷۹
۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۲:۱۰
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»
 
فرادید| از نظرِ نورالدین اولاگباده عکاسی از زندگی در اوریل-ایگانمو در ایالتِ لاگوس در زمانِ همه‌گیریِ ویروسِ کرونا راهی برای نشان برای برجسته کردنِ اغتشاشی است که ویروس در این ایالتِ فراموش‌شده ایجاد کرده است.
اولاگباده، ۲۸ ساله، که بحران را با گوشِ تلفنِ همراهش مستند‌نگاری کرده است، می‌گوید: «ما به ندرت دیده می‌شویم. توجه اندکی به ما می‌شود؛ اما سختی‌های اینجا واقعی است.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

اقداماتِ سختگیرانه‌ای که در ماه‌های اخیر برای محدود کردنِ انتشارِ کووید ۱۹ در شهر انجام شده چهره شهر را تغییر داده است. اوریل در وضعیتِ عادی شهری پویاست، اما صدای پا در خیابان‌هایی که دردو طرفِ آن بازار‌های موقتی قرار دارد، کمتر شنیده می‌شود. بسیاری از کسب‌وکار‌ها که با برداشتنِ محدودیت‌ها اجازه فعالیت پیدا کرده‌اند هم فقط می‌توانند چند ساعت فعالیت کنند و به مشتری‌های محدود خدمت‌رسانی کنند. مشاغلِ غیررسمی مانند شغلِ نظافتکاری و راننده پیک کمتر فعالیت می‌کنند. دو ماه است کارخانه تولیدِ شیرخشک در شهر که بیش از ۱۰۰ کارمند دارد تعطیل شده است.
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

تعداد سرقت‌های مسلحانه، کشتارِ فرقه‌ای و درگیری‌های بین گروهی در شهر افزایش یافته و آن‌هایی را که در این همه‌گیری به دنبالِ کار‌های روزانه هستند آنقدر آشفته کرده و ترسانده که حتی شب‌ها هم می‌ترسد بخوابند.
اولوگباده می‌گوید: «همه در حالتِ آماده‌باش هستند. دو هفته است که در این منطقه این وضعیت جریان دارد. گروهِ مسلحِ یک‌میلیون‌پسر، غارت می‌کنند و ترس ایجاد می‌کنند. آن‌ها هنوز نیامده‌اند، اما مردم می‌ترسند.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

اولوگباده برای یک کسب‌وکارِ کوچک محلی کار می‌کند و سفارشِ مرغِ کبابیِ مشتری‌های طبقه متوسط را به درِ خانه‌هایشان در جزیره لاگوس می‌برد. او می‌گوید کسب‌وکار در شرایطِ محدودیت‌ها و قرنطینه از رونق افتاده است. «بسیاری از مشتری‌هایمان دیگر سفارش نمی‌دهند، زیرا نمی‌خواهند ویرس را به در خانه‌هایشان ببریم. آن‌ها از آلوده شدند می‌ترسند، اما ما هم می‌ترسیم کارمان را از دست بدهیم.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

او مابین سفارش‌های نادر، عکاس‌هایش را ویرایش می‌کند. او می‌گوید: «من فقط در اطراف می‌گردم و از هر چیزی عکس می‌گیرم. من ۷ سال به‌طور جدی مشغولِ عکاسی با گوشیِ همراهم بوده‌ام؛ گاهی اوقات هم دوربین قرض گرفته‌ام.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

عکاسی در دوران همه‌گیری برای اولاگباده چندان سخت نیست. او ماسک می‌زند و فاصله‌اش را حفظ می‌کند. گوشی نسبت به دوربین حساسیت کمتری ایجاد می‌کند، اما هنوز هم عده‌ای هستند که اجازه نمی‌دهند او عکاسی کند. «بسیاری عکاسی را مزاحمت می‌دانند و نمی‌گذارند از آن‌ها عکس بگیرم؛ که قابلِ درک است؛ همه خوششان نمی‌آید که مستندنگاری شوند.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»
 
در میانِ پلاستیک‌های لگد‌مال شده‌ای که در زاغه‌نشینِ او پراکنده‌اند، ساشه‌های تمیزِ آبِ آشامیدنی که به آن «آب پاک» می‌گویند، به چشم می‌خورد. او این ساشه‌ها را با بندِ کفش به‌هم وصل کرده و از آن‌ها ماسک درست کرده است. یک روز عصر او از کودکانِ همسایه می‌خواهد این ماسک‌ها را به صورت بزنند و در مقابلِ دوربینش بایستند؛ ماسک‌هایی که با هر بار فرو بردنِ نفس به دهانِ کودکان می‌چسبد.
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

کودکان به دیوار تکیه زدند و درحالیکه کاغذ‌هایی با جملاتِ «ماسک نداریم»، «ژل شستشو نداریم ««غذا نداریم» در دست گرفته بودند، رو به روی دوربینِ او قرار گرفتند. «این فکر با کمک یک دوست به ذهنم خطور کرد. آن کودکانی که در تصویر هستند، فرزندان او هستند. هدف برجسته کردنِ نابرابری‌ای بود که در دورانِ قرنطینه وحشتاک‌تر شده است.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

«یکی از قوانین قرنطینه زدنِ ماسک است، اما مردم کمبودِ آن را احساس می‌کنند. می‌خواستم درباره آن صحبت کنم، چون دولت مردمش را ناامید کرده است. آن‌ها هیچچیزی را تأمین نمی‌کنند.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

یک عدد ماسک در اینجا ۰.۲۶‌دلار است و بسیاری از مردم از عهده تهیه آن در دورانِ قرنطینه برنمی‌آیند. ژل‌های شستشوی دست، دستکش و صابون با بالاتر رفتنِ تقاضا گران‌تر شده‌اند.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

آن شهروندانی که توانِ تهیه ماسک را دارند، اکثراً در خانه می‌مانند. اما برای دیگران، مقرراتِ قرنطینه ناممکن و محافظت از خود خیلی گران است؛ که باعثِ بی‌تفاوت شدن نسبت به شیوعِ بیماری می‌شود.
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

اوریل، همچنین در معرضِ خطراتِ زیست‌محیطی زیادی است که باعث شده همه‌گیری برای ساکنان الویتِ پایین‌تری داشته باشد. «در محیط مواد شیمیایی فراوان است و بسیاری از مواد با تنفس به درونِ آدم‌ها می‌رود. آلودگی بد است. چاهی که ما از آن آب تهیه می‌کنیم آلوده است؛ اطرافِ آن پر از زاغه است.
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»
 
وقتی آب به دستمان می‌رسد قدری لیمو در آن می‌ریزیم و مصرفش می‌کنیم.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

«من فکر می‌کنیم برای بسیاری از مردم سخت است ویروس را جدی بگیرند وقت هر روز خطراتِ به مراتب بیشتری را در زندگی روزمره تجربه می‌کنند.»

برای بسیاری ماسک احتیاط در مقابلِ ویروس نیست بلکه مجوزی برای ترک مکان و متوقف نشدن توسطِ پلیس است. اولوگباده می‌خندد و می‌گوید: «یک نفر که در نزدیکی پلیس ماسک می‌فروشد، اما مردم قبل از خرید چند ماسک را امتحان می‌کنند و بعد می‌خرند.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

نیمی از ۴۹۰۰۰ موردِ تأیید شده ابتلا به کووید ۱۹ در نیجریه در لاگوس ساکن‌اند. تعداد موارد ابتلا در کشور رو به افزایش است و در طی ۱۰ روز گذشته دو برابر شده است. اما اولوگباده فکر می‌کند از نظر محلی‌ها ویروس نسبت به سایرِ مشکلاتی که مردم روزانه در این منطقه با آن درگیرند، کم‌خطرتر است.
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

«مردم از ویروسِ کرونا نمی‌ترسند، آن‌چیزی که مردم از آن وحشت دارند گرسنگی است.»
وقتی قوانینِ قرنطینه اعلام شد، دولتِ لاگوس اعلام کرد که بسته‌های غذایی بینِ مناطقِ فقیرنشین توزیع خواهد شد. اما این کمک‌ها محدود و نامنظم بوده و باعثِ ایجاد ناآرامی شده است.
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

«هفته گذشته دو نفر خانه‌به‌خانه می‌رفتند تا مردم را سرشماری کنند؛ چون دولتِ محلی می‌خواست غذا توزیع کند. بعداً شایع شد که فقط تعدادِ اندکی از مردم غذا گرفته‌اند و ظاهرا بقیه غذا‌ها را بین خودشان تقسیم کرده‌اند. ما چیزی که وعده داده بودند را ندیدیم.»
 
تصاویر/«ماسک نداریم»، «آب نداریم»، «ژل شستشو نداریم»، «غذا نداریم»

اولاگباده می‌گوید: همه‌گیری عقب‌ماندگیِ بسیاری از مردم را بیشتر کرده است. ارتباط با دیگران سخت‌تر شده است؛ این درحالیست که اینجا قصه‌های زیادی برای گفتن دارد.»

منبع: The Guardian
ترجمه: سایت فرادید
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نگاه
تازه‌‌ترین عناوین