چرا بیماران کرونایی می‌میرند؟

چرا بیماران کرونایی می‌میرند؟

علت دیگر مرگ بیماران کرونایی که دسته دیگری از محققان به آن پرداخته اند، نقش پدیده "طوفان سیتوکین" است. دراین رابطه روزنامه فرانسوی "لو فیگارو" در مقاله خود، تئوری چینی در مورد علت مرگ مبتلایان به کرونا را مورد بررسی قرار داده که می‌گوید، افرادی که در پی ابتلا به کرونا در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شده و به علت عوارض شدید، جان خود را از دست می‌دهند، فی الواقع پیش از آنکه ویروس کرونا علت مرگ آن‌ها باشد، شدت واکنش سیستم ایمنی بدن آن‌ها نسبت به کرونا است که آن‌ها را به کام مرگ می‌فرستد.
کد خبر: ۸۰۶۱۵
بازدید : ۶۳۸۶
۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۲۳:۵۸
چرا بیماران کرونایی می‌میرند؟
 
فرادید| دسامبر سال ۲۰۱۹ میلادی (آذر ماه ۱۳۹۸شمسی)  بود که اولین مورد ابتلا به ویروس کرونا در چین ثبت شد. حالا با گذشت پنج ماه از این موضوع، تقریبا تمام کشور‌های جهان به این ویروس آلوده شده اند. با این وجود تاکنون ۵ میلیون نفر در سراسر جهان به ویروس کووید-۱۹ مبتلا و بیش از ۳۲۵ هزار نفر نیز در اثر این بیماری جان باخته اند. بالا بودن آمار قربانیان ویروس کرونا باعث ترس همگانی از این بیماری شده است و مهم‌ترین سوالی که ذهن مردم جهان را به خود مشغول کرده، این است که بیماران مبتلا به ویروس کووید-۱۹ به چه علتی جان خود را از دست می‌دهند.  

به گزارش فرادید، محققان درباره علت مرگ بیماران کرونایی علل مختلفی را بیان کرده اند که از مهم‌ترین آن‌ها می توان به لخته شدن خون در رگ‌ها و آمبولی ریوی و طوفان سیتوکین اشاره کرد. 

نشریه معتبر علمی Annals of Internal Medicine به تازگی با انتشار مقاله ای از پزشکان هامبورگ آورده است: " ظرف هفته گذشته جسد ۱۷۰ نفر که بر اثر کرونا درگذشته بودند در موسسه پزشکی قانونی کلینیک دانشگاه هامبورگ کالبدشکافی شد. در کالبدشکافی این اجساد روشن شده که مرگ بسیاری از صاحبان آن‌ها که به کووید ۱۹ مبتلا شده بودند، بر اثر آمبولی ریه و لخته شدن خون در رگ‌ها بوده است. نتیجه این تحقیقات می‌تواند در نجات جان بیماران کرونایی بسیار موثر باشد."

به طور مشخص کالبدشکافی جسد ۱۲ نفر که بین ۵۲ تا ۸۷ سال داشتند علائمی دال بر لخته شدن خون را نشان داده است. مرگ چهار نفر از آنان دقیقا بر اثر آمبولی ریه بوده است. این چهار نفر پیش از ابتلا به کرونا هیچ عارضه دال بر لخته شدن خون نداشته‌اند.

کلاوز پوشل، مدیر موسسه می‌گوید در سایر موارد کالبدشکافی نیز با نشانه‌های مرگ بر اثر آمبولی ریه برخورد کرده است. او و همکارانش به این نتیجه رسیده‌اند که درمان با دارو‌هایی که به رقیق شدن خون کمک می‌کند می‌تواند در جلوگیری از مرگ بیماران مبتلا به کرونا بر اثر لخته شدن خون موثر باشد.
 
او تصریح کرده است که با توجه به نتایج این کالبدشکافی جان بسیاری از بیماران می‌تواند با استفاده از دارو‌های ضد لخته شدن خون نجات داده شود و این پدیده در درمان بیماران مبتلا به کووید باید مورد توجه قرار گیرد.
 
چرا بیماران کرونایی می‌میرند؟

شدت واکنش سیستم بدنی، عامل مرگ بیماران کرونایی؟

علت دیگر مرگ بیماران کرونایی که دسته دیگری از محققان به آن پرداخته اند، نقش پدیده "طوفان سیتوکین" است. دراین رابطه روزنامه فرانسوی "لو فیگارو" در مقاله خود، تئوری چینی در مورد علت مرگ مبتلایان به کرونا را مورد بررسی قرار داده که می‌گوید، افرادی که در پی ابتلا به کرونا در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شده و به علت عوارض شدید، جان خود را از دست می‌دهند، فی الواقع پیش از آنکه ویروس کرونا علت مرگ آن‌ها باشد، شدت واکنش سیستم ایمنی بدن آن‌ها نسبت به کرونا است که آن‌ها را به کام مرگ می‌فرستد.

این پدیده‌ای است که از حدود بیست سال پیش شناخته شده و تحت عنوان «طوفان سیتوکین» یا «طوفان ایمنی»، نامیده می‌شود. این پدیده، سندرمی است که هیچ درمان مشخصی ندارد و باعث افزایش شدید و غیر قابل کنترل علائم بیماری می‌گردد. اما به نظر می‌رسد مطالعاتی وجود دارد که نشان داده، ترکیب‌ها یا دارو‌هایی وجود دارند که می‌توانند با کاستن از عوارض کشنده «طوفان ایمنی»، فرد را از مرگ نجات دهند.

این روزنامه می‌افزاید: «می‌دانیم که تقویت سیستم ایمنی بدن، یکی از بهترین روش‌ها برای مقابله با بیماری است، زیرا این سیستم، خط اصلی پدافندی بدن انسان در نبرد با ویروس‌ها است، حتی اگر فردی در معرض هجوم ویروس کرونا یا انواع دیگر ویروس‌ها قرار بگیرد. چرا که سیستم ایمنی توانمند بهترین ضمانت در برابر هر گونه ابتلا به بیماری قلمداد می‌گردد.

ویتامین «سی» گزینه فراگیر برای حمایت از سیستم ایمنی بدن است، اما عامل تغذیه کننده اساسی دیگر برای سیستم ایمنی بدن ویتامین «دی» است که یکی از اصلی‌ترین فواید آن حمایت از سیستم ایمنی بدن است.

مطالعات نشان می‌دهند که ویتامین «دی» می‌تواند به جلوگیری از عفونت‌های تنفسی یا کاهش شدت آن‌ها کمک کند، به خصوص برای کسانی که دچار کمبود ویتامین «دی» هستند.
 
آنتونی فر، متخصص ویروس شناسی (Anthony Fehr) از دانشگاه کانزاس نیز دراین رابطه به واشنگتن پست گفته است که " اگر ویروس خیلی سریع شروع به تکثیر کند، به طوری که سیستم ایمنی بدن شما فرصت کافی برای پاسخ دادن نداشته باشد، و یا اگر پاسخ ایمنی بدن خیلی دیر انجام شود، آن وقت نمی‌تواند ویروس را کنترل کند و آشفته می‌شود. این همان چیزی است که دانشمندان از آن به عنوان “طوفان سیتوکین” یاد می‌کنند، که باعث می‌شود سیستم ایمنی بدن شروع به ارسال سلول‌های تهاجمی به ریه کند. در این مرحله، تنها ویروس نیست که به بدن آسیب می‌رساند، بلکه خود سیستم ایمنی هم بدن فرد آلوده را ویران می‌کند. "
 
فر معتقد است: هر فردی با دیگری متفاوت است و نحوه واکنش سیستم ایمنی بدن نیز در افراد جوان و پیر یا زن و مرد با هم تفاوت دارد. وقتی صحبت از افراد مختلف به میان می‌آید و اینکه چگونه برخی در اثر این ویروس جان خود را از دست می‌دهند و برخی دیگر زنده می‌مانند، عوامل بسیار زیادی می‌توانند دخیل باشند.
 
متیو فریمن، یکی از متخصصان ویروس شناسی در دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند، هم در این باره به واشنگتن پست گفت که "آنچه در ابتدا روی می‌دهد آسیب اولیه و افزایش سلول‌های التهابی است، اما آسیب چنان گسترده است که سیستم ایمنی بدن نمی‌تواند به طور کامل بر آن غلبه کند. همین مسئله به نوبه خود باعث پاسخ ایمنی بیشتر، تولید سلول‌های ایمنی بیشتر و آسیب بیشتر می‌شود. "

به گزارش واشنگتن پست، بنا به گفته محققان، در حالی که ویروس در تمامی موارد ابتلا، به سلول‌های فرد میزبان حمله می‌کند و آن‌ها را می‌کشد، جدی شدن بیماری به نحوه پاسخ‌دهی سیستم ایمنی بدن وی بستگی دارد که این مسئله نیز به نوبه خود می‌تواند به سن، جنس، ژنتیک و شرایط جسمی فرد وابسته باشد. صدمات اولیه ناشی از ویروس می‌تواند واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن را به همراه داشته باشد که خود منجر به آسیب‌های بیشتر می‌شود.
چرا بیماران کرونایی می‌میرند؟

رابطه آسیب دیدن ریه و مرگ بیماران کرونایی

براساس گزارش محققان، پس از آلوده شدن فرد، ویروس شروع به تکثیر در داخل سلول‌های مجاری هوایی می‌کند که دارای ساختار مویی هستند. آن دسته از ویروس‌های کرونا که باعث سرماخوردگی معمولی می‌شوند، در مجاری تنفسی فوقانی ایجاد عفونت می‌کنند، در حالی که تأثیر ویروسی مانند سارس عمیق‌تر بوده و ریه‌ها را درگیر می‌کند.

متیو فریمن، متخصص ویروس شناسی در دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند به واشنگتن پست گفته است که " با قدرت گرفتن بیشتر ویروس کرونا، سلول‌های مرده بیشتری در مجاری هوایی جمع می‌شوند و تنفس را دشوار می‌کنند. "

اریکا شنوی (Erica S. Shenoy)، یک متخصص بیماری‌های عفونی در بیمارستان عمومی ماساچوست هم گفته است که " تجربه ویروس‌های تنفسی نشان می‌دهد که عامل آسیب‌های وارد شده توسط این نوع ویروس‌ها ترکیبی است از خود ویروس که باعث آسیب به مجاری تنفسی می‌شود، عفونت‌های ثانویه و همچنین تداخل‌های به وجود آمده با پاسخ ایمنی در بدن فرد آلوده.

در حال حاضر گفته می‌شود که تداخل به وجود آمده بین سیستم ایمنی بدن و بیماری تنفسی، بیش از همه برای افرادی که مسن‌تر هستند و یا بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت و فشار خون بالا دارند، خطرناک است.

وینت مناچری (Vineet Menachery)، ویروس شناس دانشگاه علوم پزشکی تگزاس، بر این باور است که ویروس کرونا مانند سارس عمل می‌کند. هنگامی که ویروس به ریه‌ها نفوذ می‌کند، می‌تواند به کیسه‌های هوایی که اکسیژن را جذب می‌کنند، آسیب برساند. با افزایش آسیب سلولی، بافت ریه شروع به سفت شدن می‌کند و قلب باید سخت‌تر کار کند تا مقدار محدود اکسیژن را به بخش‌های مختلف بدن برساند.

مناچری گفته است که "آنچه که این ویروس جدید را بسیار خطرناک می‌کند، آسیبی است که به ریه‌ها وارد می‌کند. با مختل شدن عملکرد ریه نیز تمام ارگان‌های بدن دچار مشکل می‌شوند. "

دکتر سید مهدی هاشمی، فوق تخصص ریه درگیری دستگاه تنفس تحتانی را مهم‌ترین علت مرگ و میر در بیماران مبتلا به کووید ۱۹ دانسته و گفته است که "این افراد به‌علت التهاب شدید در بافت ریه توانایی تهیه اکسیژن کافی برای ارگان‌های حیاتی مانند قلب و مغز را ازدست می‌دهند و فرد نیاز به دستگاه تنفس مصنوعی پیدا می‌کند که متاسفانه تعدادی هم فوت می‌کنند. "

دکتر بهارات پانخانیا، از دانشگاه Exeter انگلیس نیز دراین رابطه گفته است که "این ویروس چنان التهاب گسترده‌ای را ایجاد می‌کند که بدن تسلیم می‌شود و به نارسایی چند عضو منجر می‌شود. اگر سیستم ایمنی نتواند جلوی ویروس مقاومت کند در هر گوشه بدن گسترش می‌یابد که باز صدمات بیشتری را به دنبال خواهد داشت. درمان در این مرحله بسیار تهاجمی‌خواهد بود و می‌تواند اکسیژناسیون غشایی برون پیکری باشد.  این در اصل یک ریه مصنوعی است که خون را از طریق لوله‌های ضخیم از بدن خارج، سپس آن را اکسیژن دار و دوباره به داخل بدن پمپ می‌کند.  اما سرانجام آسیب می‌تواند به میزان کشندگی برسد و ارگان‌ها دیگر قادر به زنده نگه داشتن بدن نیستند. "
 
 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نگاه
تازه‌‌ترین عناوین